Archief van
Maand: augustus 2020

Mayday Mayday!!

Mayday Mayday!!

‘Wat?! Wat?!’ hoor ik je verschrikt denken. ‘Is er een familietragedie, ben je geveld door Corona en maandenlang uitgeschakeld, is het huis ingestort door een aardbeving???’ Nee, niets van dit alle; we zijn ‘slechts’ aan het verbouwen. Alleen is het woordje ‘slechts’ niet op mij van toepassing en reageert mijn hele staat van zijn hetzelfde alsof het een van de bovenstaande drama’s betreft.

Laat ik voorop stellen dat ik mij ontzettend bevoorrecht voel dat deze verbouwing mogelijk is. Hoe geweldig dat het casco na 15 jaar lief & leed doorstaan te hebben, nu op de vooravond staat van een flinke opknap beurt; nieuw vloeren, gordijnen, verfwerk plafond/muren/trap, leuke ‘VT Wonen-zitvensterbank’ en klappppperrrrr van de week, tsjoep tsjoep : een prachtige stalen schuifdeur.

Ware het niet, dat ik en een verbouwing net zo goed samen gaan als Flow en een kat; geloof me, je wilt hier geen getuige van zijn. Ik ga al hyperventileren als ik langs een Gamma rijd en voel me als door een tsunami overspoeld door alle chaos en to do’s. Conclusie, ik kan dit gewoonweg niet. In een soort paniekreactie pak ik alles beet wat totaal niet relevant is: ramen zemen, Frans oefenen met Duolingo, googlen dat Mayday een verbastering is van m’aidez (help mij) en de heg snoeien..van de buren.

Daarnaast ben ik echt een klus-kluns, buurman en buurman in 1 persoon; dat wat ik aanpak gaat of stuk of had niet aangepakt hoeven te worden, verf eindigt zo’n beetje overal waar het niet op hoort te komen en het staan op een ladder is een gevaar voor mij, mijn hele omgeving, en ver daarbuiten.

Als een wonder heb ik een man die hier wel een master in is en als een knappe verwezenlijking van Bob de Bouwer soepeltjes door het huis manoeuvreert, waar niets te veel voor is.

Voor iedereen is het dus het beste als ik een stapje terug doe en aan de slag ga met mijn innerlijke verbouwing: het omgaan met mijn eigen weerstand tegen mijn onkunde, de schaamte ten opzichte van de ‘buitenwereld’, het simpeler in het leven willen staan, zonder al die onnodige zorgen om geen levensbedreigende zaken. Genoeg werk aan de winkel dus, maar de eerste stap heb ik goed gezet, om uit te reiken naar mijn man en te roepen: ‘m’aidez!’ Waarop hij gelukkig mijn hand pakte en fluisterde: ‘je t’aide.’

Mijn meisje van 13 en een half

Mijn meisje van 13 en een half

Lijkt ineens niet meer op het kleine meisje van ‘gister’.

Gaat er midden in de nacht uit om een boterham te maken, want ‘ik had onwijs veel honger, mam!’

Gebruikt termen als : ewa, aaaawwkward, huts, yeet.

Verkiest mijn oude gammele Cortina boven haar eigen dure aerodynamische Batavus, want ‘al mijn vriendinnen hebben die ohook!‘

Draait zelf in 20 minuten een complete maaltijd in elkaar voor 3 vriendinnen die spontaan komen eten.

Zegt, als ze mijn zorgelijke blik ziet: ‘komt wel goed, mam’.

Draagt (mijn!) sokken in Fila slippers 😱

Is stoer genoeg om zelf een pizza te bestellen op de Franse camping, maar nog niet assertief genoeg om na 1 1/2 uur te vragen of dat wel klopt.

Verwerkt random drie keer het woord random in een zin.

Trekt wanneer het haar uit komt de ‘dat-kan-ik-toch-niet-weten-ik-ben-maar-13-en-een-half-!-kaart.

Zit altijd (lees: ALTIJD!!!!) op haar telefoon, behalve wanneer ik haar bel.

Is een überpuber; gaat overal tegen in, stelt alles ter discussie en vindt alles super stom.

Is de allerliefste die altijd voor iedereen klaarstaat.

Is een prachtmeid waar ik verschrikkelijk veel van houd ❤️

20 jaar

20 jaar

20 jaar geleden, jouw liefde voelt als de dag van gister

20 jaar geleden, jouw lach klinkt als de dag van gister

20 jaar geleden, jouw omarming verwarmt als de dag van gister

20 jaar geleden… maar jij blijft bij me als de dag van gister